O nas Hogarthian Artykuły Warsztat Miejsca Wyjazdy Galerie Linki
     
 

 

Warsztat - Program IANTD ? Advanced Weck i Technical Wreck Diver  


Advanced Weck Diver i Technical Weck Diver

A. Cel kursu
  1. Ten kurs jest przeznaczony do szkolenia nurków w zakresie rozszerzonej penetracji wraków oraz technik wykorzystania mieszanin wzbogaconych w tlen oraz tlenu przy eksploracji oraz dekompresji.
B. Wymagania
  1. Wymagany stopień IANTD Deep Diver lub równoważny. Dla kursu Technical Weck Diver wymagany jest również stopień IANTD EAN Diver lub równorzędne;
  2. Zalogowanych co najmniej 70 nurkowań lub wystarczające doświadczenie w nurkowaniach technicznych dla przekonania instruktora, że student ma możliwości i wiedzę do kontynuowania szkolenia na tym poziomie
lub
  1. Minimum 40 zalogowanych nurkowań jeśli student posiada stopień IANTD Weck lub Cavern Diver. Jeśli na kursie są planowane nurkowania poniżej 39 metrów, student musi posiadać przynajmniej 100 zalogowanych nurkowań;
  2. Ukończone 18 lat;
  3. Ważne badania lekarskie dopuszczające do nurkowania;
C. Teksty
  1. Podręcznik IANTD Weck Diver z odpowiednim Zeszytem Ćwiczeń, lub porównywalny zestaw podręczników zatwierdzony pisemnie przez Radę Nadzorczą IANTD (pisemne oświadczenie musi być dostarczone z Siedziby Głównej IAND, Inc./IANTD)
Dodatkowo dla programu Technical Wreck Diver:
  1. IANTD Technical Student Workbook
  2. IANTD Technical Diving Encyklopedia
D. Przebieg szkolenia
  1. Szkolenie może się odbywać w połączeniu z kursem IANTD Normoxic Trimix lub IANTD Trimix Diver
  2. Szkolenie musi zawierać minimum 150 minut czasu dennego zebranego w minimum 6 nurkowaniach z penetracją wraków. Decyzją instruktora zgodnie z zasadami opisanymi w standardach, nurkowania mogą być kredytowane z innych programów technicznych (Cave, Technical i Trimix) czy wcześniejszych nurkowań, jednak minimum 100 minut czasu dennego musi być mimo wszystko odbyte podczas penetracji wraków.
  3. Do zakończenia kursu z minimalną ilością nurkowań student musi wykonać ćwiczenia w wodzie ze średnią jakością ocenianą przez instruktora na 8 (przy skali 10-cio stopniowej). Przy dodatkowych 2 nurkowaniach student może ukończyć pozytywnie kurs, jeśli średnia jakość wykonywanych przez niego ćwiczeń wynosi 6.
  4. Zajęcia praktyczne na lądzie
    • w zakresie używania liny poręczowej oraz technik poruszania się z jej wykorzystaniem
    • w zakresie wycinania się z liny poręczowej oraz sieci.
E. Wymagania sprzętowe
  1. Każdy student musi być pouczony o zasadach dobory gazów i oznakowaniu butli;
  2. Zestaw dwubutlowy połączony dla każdego gazu dennego, butle niezależne nie mogą być używane. Jeśli szkolenie odbywa się z wykorzystaniem aparatów obiegu zamkniętego, należy posiadać alternatywne źródło gazu w obiegu otwartym wystarczające do bezpiecznego zakończenia nurkowania;
  3. Butla dekompresyjna zawierająca odpowiednia mieszaninę dekompresyjną o procentowej zawartości tlenu co najmniej 50%, prawidłowo oznakowana i wyposażona;
  4. Dwa główne automaty oddechowe, podstawowy automat oddechowy musi posiadać wąż od długości co najmniej 1.5 m. Zalecenie jest posiadanie węża 2m;
  5. Podstawowe urządzenie wypornościowe oraz zalecane rezerwowe. Zalecane urządzenia typu skrzydło. Jeśli używany jest suchy skafander, może pełnić rolę urządzenia rezerwowego;
  6. Podwodna tabliczka z planem nurkowania powinna być użyta jako rezerwa dla komputera nurkowego. Jeśli nurkowanie jest wykonywane z wykorzystaniem komputera, zalecene jest posiadanie komputera zapasowego przy nurkowaniach dekompresyjnych;
  7. Podstawowy kołowrotek od poręczowania oraz kołowrotek dodatkowy do bojki dekompresyjnej;
  8. Boja dekompresyjna o wyporze co najmniej 22kg, używana jako powierzchniowy znacznik pozycji;
  9. Dwa źródła światła: podstawowe o mocy co najmniej 20W oraz rezerwowe ;
  10. Kompas;
  11. Zalecane jest wykorzystanie jedynie karabinków typu tłokowego jako mniej podatnych na przypadkowe zaczepy;
  12. Zalecany rezerwowy przyrząd tnący;
F. Ograniczenia szkolenia
  1. Żadne nurkowanie nie może być głębsze niż kwalifikacje studenta i głębsze niż 51m, którekolwiek jest mniejsze;
  2. Ciśnienie parcjalne tlenu nie może przekroczyć wartości 1.4 ata podczas roboczej części nurkowania oraz 1.61 ata podczas fazy dekompresji. Minimum 6 nurkowań musi być wykonanych z wykorzystaniem nitroksu o procentowej zawartości tlenu co najmniej 23%;
  3. Gazy dekompresyjne jakie mogą być stosowane to:
    • Nurkowie powietrzni mogą używać EAN 32 podczas dekompresji, jeśli zostaną pouczeni o jego użyciu;
    • Nurkowie certyfikowani jako EAN Diver mogą używać podczas dekompresji maksymalnej zawartości procentowej telnu 40%;
    • Nurkowie certyfikowani jaki Advanced EAN Diver mogą używać EAN50;
    • Nurkowie techniczni lub nurkowie będący podczas kursu Technical Weck Diver mogą używać mieszaniny dekompresyjnej do czystego tlenu włącznie oraz mogą realizować odpowiednie plany przyspieszonej dekompresji;
  4. Wszystkie nurkowania musza być planowane i wykonane z uwzględnieniem limitów toksyczności tlenowej mózgowej (CNS) oraz płucnej (OTU);
  5. Reguła Trzech musi być stosowana podczas jakiegokolwiek wejścia do przestrzeni zamkniętej;
  6. Wszystkie wymagane przystanki bezpieczeństwa oraz przystanki dekompresyjne muszą być wykonane.
G. Zajęcia praktyczne
  1. Wszystkie ćwiczenia w wodach płytkich muszą być wykonane poprawnie przed nurkowaniem na większe głębokości lub do przestrzeni zamkniętych;
  2. Wykonać S-drill przed wejściem do wody. Sprawdzić prawidłowość działania wszystkich elementów sprzętu, sprawdzić sprzęt wszystkich partnerów nurkowania. Upewnić się, że każdy zna rozkład i działanie poszczególnych elementów sprzętu partnerów;
  3. Wykonać S-drill w wodzie (na powierzchni lub tuż pod powierzchnią jeśli warunki pozwolą, lub natychmiast po osiągnięciu głębokości):
    • sprawdzić szczelność wszystkich systemów;
    • oddychać pod wodą z obydwu automatów dla upewnienia się o ich prawidłowym działaniu;
    • sprawdzić działanie latarek;
    • wykonać procedurę zakręcania zaworów z wykonaniem naprzemiennego odcięcia obydwu automatów;
    • jeśli używany jest łącznik międzybutlowy, powinien być również zamknięty i otwarty;
    • partnerskie sprawdzenie poprawności pozostawienia zaworów;
    • na pierwszym nurkowaniu z nowym partnerem należy przećwiczyć sytuację braku gazu i podawania automatu;
  4. Oznaczyć punkt powrotu (w jednostkach ciśnienia butli) oraz, jeśli nurkowie posiadają butle innej wielkości lub inne minutowe zużycie gazu, dostosować się do zastanych różnic. Procedura może zostać podzielona na część powierzchniową oraz część podwodną, przeprowadzoną natychmiast po dotarciu do dna.
  5. Podczas symulowanego braku gazu (bez wdechu, z powolnym wydechem) przepłynięcie dystansu co najmniej 18m do partnera i przejście na oddychanie z jego automatu. Jeśli używane są aparaty o obiegu zamkniętym, wykonanie procedury odpowiedniej dla używanego aparatu. Po przejściu na oddychanie z automatu partnera płynięcie przez czas 10minut z utrzymaniem prędkości płynięcia około 23 metrów na minutę;
  6. Podczas symulowanego braku gazu z zamkniętymi oczami lub w ślepej masce (bez wdechu, z powolnym wydechem) przepłynięcie po linie poręczowej dystansu co najmniej 15m do partnera i przejście na oddychanie z jego automatu. Procedura musi być wykonana z użyciem kontaktu dotykowego bez utraty kontaktu z liną poręczową;
  7. Zaprezentować poprawne różne techniki pływania w płetwach, włączając w to modyfikowany kraul, żabka jaskiniowa, modyfikowana żabka, oraz technikę ?pull and glide?;
  8. Zaprezentować poprawne techniki wykorzystania kołowrotka i liny;
  9. Podczas nurkowania wrakowego, po przekroczeniu punktu powrotu, wykonać procedurę ?brak gazu? wychodząc z wraku odpowiednio daleki dystans/czas. Instruktor losowo wybiera nurka, który symuluje brak gazu (trzymając automat w ustach lecz nie oddychając z niego), dopływa do partnera i przechodzi na oddychanie z jego automatu. Procedura jest powtarzana podczas różnych nurkowań, dopuki każdy z nurków nie jest dawcą oraz biorcą gazu;
  10. Podczas nurkowania wrakowego wyjść z wraku z zamkniętymi oczyma z wykorzystaniem kontaktu dotykowego z partnerem oraz liną poręczową;
  11. Powtórzyć powyższe ćwiczenie z modyfikacją taką, że instruktor losowo wybierze nurka który dodatkowo zasymuluje sytuację ?brak gazu?. Nurek bez gazu przejdzie na oddychanie z automatu partnera z wykorzystaniem komunikacji dotykowej. Ćwiczenie jest powtarzane dopuki każdy z nurków nie będzie biorcą i dawcą gazu;
  12. Wykonać procedurę ?zgubiony nurek?;
  13. Zademonstrować poprawne i swobodne operowanie butlami dekompresyjnymi/butlami stage;
  14. Na co najmniej trzech nurkowaniach student musi wykonać procedurę awarii automatu. Zakręcić podstawowy automat, przejść na oddychanie z zapasowego po czym otworzyć podstawowy i wrócić na oddychanie z podstawowego. Partner podczas procedury występuje jako nurek zabezpieczający;
  15. Jeśli wykorzystywane są aparaty o obiegu zamkniętym należy wprowadzić odpowiednie modyfikacje.

 Strona istnieje dzięki gościnności firmy PRO-CONTROL Sp. z o.o. dzwiad.com | caramba.pl